معنای زندگی در نگاه شمس تبریزی

                                                                   یحیی نورالدینی اَقدم 

 

                                                                            در بند آن باش که بدانی که من کی ام و چه جوهرم؟ 

                                                                           و به چه آمده ام و کجا می روم؟ 

                                                                               و اصل من کجاست؟  و در این ساعت در چه ام؟

                                                                                          و روی  به  چه  دارم؟ 

                                                                                                                (شمس تبریزی، 1391: 178)

 

چکیده 

    چراییِ زندگی و مفهومِ حیات و هستی، از دیرباز، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های بشر محسوب می شود؛ اهمّیت پی بردن به معنای زندگی و تحدید آن در زندگی فردی و اجتماعی، و لزوم پرداختن به این موضوع، متفکّرانِ حوزه‌های مختلف را برآن داشته است که هریک براساس دیدگاه‌های خود، در معنا بخشیدن به زندگی انسان، راه و روشِ خاصّی ارائه نمایند، و در این مسیر، به پرسش‌های حول و حوشِ این موضوع، به اَشکال و صُوَرِ گوناگون، پاسخ دهند؛ نگرش به این امر مهم، از نظرگاه‌های فلسفی، دینی ـ عرفانی، روانشناسی و جامعه شناسی می‌تواند چرایی زندگی بشر در این جهان، زوایای مختلف زندگی انسان، آغاز و فرجام آن و... را روشن‌تر سازد؛ به همین دلیل، تحلیلِ راه و روش و سخنانِ انسان‌های بزرگ و صاحبانِ اندیشه می‌تواند چراغ روشنی برای رهیابیِ سایر انسان‌ها باشد. 

      شمس تبریزی (582-645 ق.) یکی از نمونه‌های عالی این افراد است؛ او توانسته است با تعیین نگاه هدف دار به زندگی و انتخاب مسیری مشخّص، در راستای این نوع نگاه، تأثیر بی بدیلی بر عرفان اسلامی ایرانی بگذارد؛ در این مقاله سعی نگارنده بر آن است که با جستجو در زندگی پر رمز و راز شمس تبریزی و مقالات او، به معنای زندگی و نوع نگرش به آن در نگاه این عارف دل سوخته بپردازد.

کلمات کلیدی:  معنای زندگی، عرفان اسلامی، شمس تبریزی، مقالات

 
 

متن کامل این مقاله را می توانید دانلود کنید